The Sacred Valley

Nog een post over onze trip naar Peru! Op aanvraag deze keer veel meer foto's. De meeste bezoekers nemen de Inca trail naar Machu Picchu, maar die moet je al lang op voorhand boeken. Omdat wij nogal late beslissers zijn was er dus geen plaats meer. Dus hebben we maar onze eigen toer van the 'Sacred Valley' gedaan: te voet met de rugzak. En het was zeer zeker de moeite (het kan bijna niet dat de Inca trail mooier is :-). De eerste stop was 'sachsaywaman' (spreek uit: Sexy Women), een oude Inca stad net naast Cuzco.

Sofie aan de ingang van 'Sexy Woman'

Bart aan een van de vele doorgangen.

De Inca's bouwden hier in een zigzag patroon om potentiele aanvallers het moeilijker te maken

Straf hoe al die blokken mooi in elkaar passen.

Bart op 'Sexy Woman'

Viva El Peru. Zicht vanop 'Sexy Woman'

Na 'Sexy Woman' gingen we te voet verder bergop richting de volgende site: Q'enko. Een site met allemaal inkervingen van de Inca's en ook een gigantisch altaar in de rotsen.

Na Q'enko, wij terug de weg op voor een uurtje stappen naar de volgende Inca site vlakbij Cuzco: Puca Pucara. Maar eerst enkele sfeerbeelden van de weg ernaartoe.

De weg naar Puka Pukara.

Lama of Alpaca?

Lama of Alpaca?

Cavia's (let op het bakje voor 'tips')

Sofie aan de poort van Puka Pukara.

Puka Pukara. Van hieruit had je een prachtig zicht op de vallei.

Aan Puka Pukara moesten we maar de weg oversteken en kwamen we bij de 4de site die andere bezoekers normaal gezien met een busje vanuit Cuzco bezoeken (i.p.v. te voet met een volle rugzak).

Tambomachay (de Inca baden)

Na vorige 4 sites bezocht te hebben was het al middag en hoog tijd om door te reizen naar Pisac. De site die we hier bezocht hebben vinden we nog steeds het hoogtepunt van onze Peru reis (jaja, zelfs mooier dan Macchu Pichu). Reden? Hoog boven op een berg gelegen die je via wreed steile trapjes moet beklimmen (niet voor mensen met hoogtevrees). Boven had je dan ook een prachtig uitzicht op de vallei. En daarbovenop komt dan nog is dat we daar zowat als enigen rondliepen (geen bussen met toeristen dus!). Dus voor wie ooit naar Peru reist: vergeet zeker Picas niet te bezoeken! Hier enkele foto's:

Na de klim op de Picas ruines waren we behoorlijk uitgeput en hebben we een taxi gecharterd terug naar het dorpspleintje. Daar hebben we snel nog wat lekkere empanada's gegeten en ons opgefrist op onze hele gezellige kamer.

Empanada's met kaas, mmmm.

De avond hebben we afgesloten met een sauna (jaja!) en een dinner in een van de weinige verlaten restaurants (hier waren echt bijna geen toeristen). De volgende dag hebben we de voormiddag doorgebracht op de markt (hier waren natuurlijk wel veel toeristen).

Na het shoppen hebben we de bus genomen naar onze laatste stop in de Heilige Vallei: Ollantaytambo. Van hieruit zouden we in de avond de trein pakken naar Aguas Callientes (de uitvalsbasis voor Macchu Pichu). Ook hier een prachtige site, maar spijtig genoeg met massa's toeristen!

Bart voor een van de enorme stenen: hoe de Inca's die tot op de bouwplaats kregen is mij nog steeds een raadsel.

In afwachting van onze trein naar Aguas Callientes hebben we nog een gezellig restaurantje gevonden waar je zelfs kaasfondue kon eten. Wij hebben het wel bij gluhwein en een "normale" menu gehouden. Sofie heeft er wel maar 1 hapje van gegeten, want ze is daar behoorlijk ziek geworden...

Voila, dat was het voor de Heilige Vallei. De volgende Peru post zal (eindelijk) over Macchu Pichu gaan ;-)

Driver's License

Vandaag voelden Sofie en ik ons precies terug 18 jaar oud. We gingen namelijk ons rijexamen doen. Sofie haar praktisch en ik mijn theorie. Wij dus een auto gaan huren bij Hertz. Het eerste dat we te horen kregen was dat ze dat niet toelieten met hun huurauto's, alhoewel Sofie gebeld had om te vragen of dat mocht. Na aandringen dan toch een auto meegekregen. En dan maar wat toertjeblok gaan rijden in Oakland (want daar had Sofie examen). Tijdens Sofie haar examen ging ik mijn theorie doen (stress, stress). Na lang wachten was ik dan eindelijk aan de beurt. Maar uiteindelijk mocht ik mijn examen niet doen, want ik had mijn DS formulier niet bij. Aaarghhh, niet aan gedacht natuurlijk. Voor niets naar Oakland gekomen. Maar gelukkig was Sofie er door, ondanks het feit dat ze "af en toe te snel rijdt" en dat ze niet "stopt voor de stoplijn". Ik ga dus een afspraak maken volgende week en zo snel mogelijk die theorie doen nu het nog fris in mijn kopke zit.

Cuzco

In de reeks "Colombia - Peru" volgen nog drie posts. Dit is de eerste van deze drie laatste.

De busrit Puno - Cuzco hebben we overleefd, maar nog steeds ziek, wou ik toch wel direct in een bed kruipen. Dus bij aankomst: onmiddellijk een van de kleine taxi's in en naar de Plaza de Armas, waar we al snel een hostel vonden. De eerste nacht hadden ze geen kamer meer met zicht op het plein, maar de tweede nacht kregen we een mooie kamer (op aanraden van de Trotter) met deze uitzichten:

Cuzco is een mooi stadje, maar op een dag heb je het toch wel gezien. De belangrijkste reden waarom toeristen naar Cuzco komen is dat het de uitvalsbasis is voor een trektocht naar Machu Picchu. Heel populair om daar te geraken is een wandelroute, die, denk ik, een 4-tal dagen duurt. Die route wordt "de Inca trail" genoemd, een beetje misleidend, want er zijn natuurlijke meerdere wandelpaadjes die door de Inca's gebruikt werden om naar Machu Picchu te gaan. Maar toch, voor deze route moet je een "permit" hebben, die al snel een jaar op voorhand uitverkocht is. Aangezien wij nogal late planners zijn, zat dit voor ons er niet in. Als alternatief hadden we besloten om een trektocht te doen (deels wandelen, deels bus) naar de Sacred Valley en dan vanuit Olantaytambo een trein te nemen naar Aguas Calientes, het laatste dorpje voor Machu Picchu. Dus, het eerste wat we in Cuzco gedaan hebben, na een goede nachtrust, is treintickets gaan kopen, want ook de trein raakt snel volgeboekt.

In de namiddag hebben we dan in Cuzco zelf wat rondgewandeld en zijn we met de "Billeto Touristico", een ticket dat je toegang verschaft tot (bijna) alle belangrijkste ruines, enkele bezienswaardigheden in Cuzco gaan bezoeken. De musea zelf waren niet zo echt de moeite, wel de sfeer in de vele smalle steegjes in de wijk San Blas.

Maar, aangezien ik toch nog niet super was, hebben we vooral wat op terrasjes gezeten...

Mijn maag kon de pisco sour toch nog niet zo goed aan, maar de mate de coca deed wonderen en tegen de avond was ik zo goed als genezen en klaar om de volgende dag onze tocht door de heilige vallei aan te vatten.

Bezoek!

Ons vorig bezoek (Wim en Kristof) was nog maar net weg, en de volgenden stonden hier al: Frederik, Gert, Wim en Bert (zoals hieronder op de foto te zien).

4 vrijgezellemannen in San Francisco, wat gaat dat geven?

Wim is net zoals ik (en Sofie nu ook eigenlijk) "nen Adams". Samen organizeren wij al een aantal jaren een weekend voor een hele bende dat we Adams&Adams weekend gedoopt hebben. Maar dit jaar konden Sofie en ik er spijtig genoeg niet bij zijn. En dat deed toch wel op die moment serieus pijn. Dus we vinden het super plezant dat we nu toch nog een beetje de sfeer van het Adams&Adams weekend kunnen proeven: een frigo vol met bier en spek met eieren als ontbijt!

Mijn favoriete bier, en ja, niet alleen omdat het mijn naam draagt.

Spek met eieren tussen een bagel. Tegenwoordig vaste kost bij onze bezoekers.