Arequipa

Na bogota zijn we naar Arequipa gevlogen, via Lima in Peru. De aankomst was alvast super: tussen de bergen was plots een soort plateau dat Arequipa voorstelde (slechts op 2300m) met daarond machtige bergen zoals de vulkaan Misti van zo'n 6000m.

De eerste avond hebben wen het rustig aan gedaan: een reisbureau gezocht voor een 3-daagse wandeling in de colca canon (op 100m na de diepste ter wereld!), en daarna heeft Bart Guinea pig (lees cavia) gegeten. Hieronder het bewijs!

De eerste avond van de 3-daagse eindigde (na een urenlange afdaling - diepe canon he) in een bad met natuurlijk warm water naast de colca rivier. Zeer aangenaam!

Ons kamer was wel origineel, maar echt veel privacy had je niet want tussen de bamboe-deuren zaten nogal wat kiertjes. Idem voor toilet.

De volgende dag waren we al vroeg op pad, want het zou een drukke dag worden. Eerst de canon opklimmen langs een kant, dan terug naar beneden, en dan terug omhoog langs de andere kant. Hier zie je een stukje van de weg.

Het uitzicht was wel super.

Bij aankomst in de oase (lees: na 1 keer omhoog en 1 keer omlaag) was er terug een (koud) zwembad.

Daarna kwam de laatste inspanning: 1300m oftewel 4000 voet omhoog klimmen (voor de 2de keer die dag...) Het is gelukt, maar met weinig overschot want de zon ging net ondergaan: 12 uur nadat we vertrokken waren aan de warmwaterbron zijn we boven aangekomen.

De 3de dag van de tocht was gelukkig iets minder inspannend: condor's kijken. Wat een machtige vogels.

En omdat het toch wat fris is zo hoog in de bergen kan een lamamuts toch wel wonderen doen.

Tenslotte nog wat fotos van Arequipa. Ons prachtige hotel.

En de typische mini-taxi's op het mooie plein in Arequipa.

Proficiat Patrick en Liliana!

Het is een tijdje stil geweest op onze blog, en de reden hiervoor wat natuurlijk dat wij voor 2 weken op vakantie waren naar Zuid-Amerika. De eerste reden voor deze trip wat het trouwfeest van Patrick en Liliana in Bogota/Colombia, en bij deze gaan we hier dan eerst verslag over uitbrengen. Fotos en verslagen van Peru komen dan later wel, want nu hebben we ook niet al te veel tijd omdat we bezoek hebben uit Belgie: Wim en Kristof uit Hever. Maar meer hierover dus later!

Colombia was heel tof. Het ziet er een heel mooi land uit: veel groen. En de mensen waren ook super vriendelijk, want ze zijn daar niet echt gewoon van toeristen te krijgen, dus ze vinden dat super dat jij hun land bezoekt.

De trouw zelf was een hele ervaring: de trouwen in Belgie zijn er niet mee te vergelijken: veel meer ambiance. De dansvloer stond nog voor de openingsdans vol tot het einde. Die Zuid-Amerikaanse muziek is natuurlijk wel opzwepend ;-) Hieronder een foto van het feest van ons en het feestpaar!

De trouw ging als volgt: om 12u30 kerkelijke viering in een kerk in Bogota. Vrij gelijkend aan Belgische trouwen. Daarna met een busje naar een hacienda op een uurtje rijden buiten Bogota. Daar om 15u eerst een korte receptie en om 15u30 zaten we al aan tafel. Eten was gelijkaardig aan Belgie. De ouders van Liliana hadden wel dansers ingehuurd die tijdens het eten typische Columbiaanse dansen deden (zie foto). En er was ook een heel orkestje dat de hele avond live muziek speelde.

Hoewel het feest om 12u gedaan was, heeft de hele zaal toch ongeveer 6u op de dansvloer gestaan. Anders dan Belgie was ook dat na het eten de mensen niet pintjes drinken, maar wel whiskey. 't Was dus wel een redelijk zatte bedoening. Daarna terug met het busje naar Bogota.

De volgende dag konden we allemaal met kater op een typische colombiaanse bus voor een tochtje naar de zoutkathedraal dat de ouders van Patrick hadden georganizeerd. Natuurlijk was er op de bus weer heel swingende muziek, maar omdat iedereen de dag ervoor al zoveel gedanst had werd het een relatief rustig busritje...

Het was heel plezant in Bogota! Bedankt Patrick en Liliana, en natuurlijk ook bedankt aan jullie ouders!

Powerful Earthquake Strikes Peru

Nog een week en we vertrekken op vakantie naar Peru. Blijkbaar hebben de aardbevingen hetzelfde reisschema...

Bossa Nova SF

Je gaat op vakantie en je komt terug thuis en dan blijkt dat er in die twee weken dat je weg was eigenlijk niets veranderd is. Zo gaat het meestal, maar deze keer niet dus. Blijkbaar is de afgelopen week het "restaurant" beneden opengegaan. Restaurant volgens Joseph (onze huisbaas), nachtclub volgens mij. The place to be in SOMA is dus op deze moment blijkbaar onze onderbuur Bossa Nova SF, een typische SOMA lounge waar je eerst overpriced kan eten waarna je kan dansen tussen de beautiful rich. Ik hoor de bassen en het geroezemoes tot in mijn bed (en wij wonen op de 3de verdieping). Ocharme de mensen op het 2de verdiep (wat het 1ste zou zijn in Belgie). Bossa Nova heeft geen uithangbord (je kan van buiten niet zien wat het eigenlijk is), maar natuurlijk was het nu al packed dankzij o.a. evil Yelp. Komt er nog bij dat het 7 dagen op 7 open is, en elke dag (!) pas om 2am sluit.

Zou dit geen geldige reden zijn om ons 1-jarig contract te verbreken? Gaan we dan toch onze belofte om in 2007 niet te verhuizen moeten verbreken? Iemand legal advice?

756

In een vorige post konden julie lezen dat Barry Bonds op het punt stond het all-time record van het aantal homeruns (baseball) te verbeteren. Ondertussen heeft hij de 756ste homerun geslagen (natuurlijk toen wij niet in SF waren). Voor zij die de bal van de 756ste zouden willen kopen, zijn er echter twee problemen. De bal werd gevangen door een 22-jarige jongen uit New York die blijkbaar niet echt van plan is hem te verkopen. Maar moest ie dan toch, misschien met ouder te worden, wat wijzer worden, dan is er nog een probleem. Je zal al snel voor die bal iets rond de $600,000 moeten neertellen, als het al niet meer is. Maar geen nood, de 755ste bal zou tegen eind augustus, begin september wel via online veiling verkocht worden. Voor die zou je maar rond de $300,000 moeten neertellen ;-)

SIGGRAPH

Sinds zondagnacht ben ik dus op de SIGGRAPH conferentie, het belangrijkste jaarlijkse event voor de computer graphics community. Gisteren moest ik mijn presentatie geven in de "physics" sessie. Maar vlak voor ik eraan mocht beginnen ging het brandalarm af (Ik stond toen al op het podium). Nooit eerder gezien op SIGGRAPH: natuurlijk moest de hele zaal ontruimd worden en mocht ik pas aan mijn talk beginnen na een kwartiertje zenuwachting wachten. Maar het is allemaal goed afgelopen. Het grappige was dat de presentatie voor mij over het simuleren van vuur ging en dat mijn paper over het simuleren van water ging. Een brandalarm als overgang van vuur naar water was dan wel heel toepasselijk ;-)

Nu dat ik van mijn presentatie af ben, kan ik eindelijk ook meedoen met alle feestjes die er tijdens SIGGRAPH zijn. Gisterenavond hadden we eerst Stanford dinner in een Brazilian BBQ restaurant. Veel te veel vlees om goed te zijn... Daarna zijn we met z'n allen naar de Disney party gegaan. Disney moet het blijkbaar goed doen, want alle drank (cocktails!) en eten was gratis en alhoewel het eigenlijk op invitation was, lieten ze iedereen toe (ons dus ook). Tegen 12u zat het er hier op en dan zijn we maar naar de Dreamworks party gegaan (de makers van Shrek). Dit feestje was wel prive, maar we zijn zonder veel moeite binnengeraakt. Knappe locatie op een dakterras in het hartje van de Gaslamp Quarter hier in San Diego.

Vanavond staat de conference receptie op het programma en morgen is het al de laatste dag. Vrijdag vlieg ik dan terug naar SF.

Paper...

... anniversary. Jaja, Sofie en ik zijn vandaag precies een jaar getrouwd (voor de wet dan toch). Amaai, dat jaar is snel voorbij gevlogen. Maar spijtig genoeg kunnen we ze niet samen vieren. Gisteren (zaterdag) was het nog trouwfeest van mijn zus, maar vandaag moest ik al direct terugvliegen naar San Diego voor de SIGGRAPH conferentie. Het gevolg is wel dat ik een superlange anniversary heb (dat blijft hier maar de 5de augustus met al die uurverschillen). Maar het is toch wel heel spijtig dat Sofie en ik het niet samen kunnen vieren. We maken dat wel goed op de dag van ons kerkelijk huwelijk.

Nog enkele fait divers i.v.m. mijn vlucht:

• de metaaldetector op Zaventem ging af, ook al was het enige metaal dat ik droeg onze trouwring (toch mooi he op onze huwelijksverjaardag),
  
• de eerste vlucht Brussel - Washington had 2 uur vertraging,
• maar ik kreeg zowaar zonder al te veel zagen een plaats aan de nooduitgang... wat een beenruimte (zouden de miles dan toch beginnen opbrengen?),
  
• het was de laatste vlucht voor de piloot,
• we hebben weer een bijna-landing gedaan, maar er stond weer een vliegtuig in de weg, dus moesten we snel terug opstijgen. De piloot was wel blij, zo kon hij nog een kwartiertje langer vliegen voordat hij op pensioen ging,
  
• het is hier super druk op Washington, amaai, nog nooit gezien,
• mijn connectie naar San Diego heeft ook 2 uur vertraging, dus ik heb "geluk" en zal vanavond laat toch nog op mijn hotel zijn (in tegenstelling tot een hele hoop andere Belgen die allemaal hun vlucht gemist hebben).
  

Groetjes vanuit Washington!