Unbelievable

De Warriors, de plaatselijke NBA basketbal ploeg (waar wij natuurlijk voor supporteren), hebben vorige donderdag geschiedenis geschreven door met 4-2 te winnen van de Dallas Mavericks. Daardoor gaan ze naar de tweede ronde van de conference semifinals. Ongelooflijk, want Dallas was een #1 seed, en the Warriors #8. Maw, Dallas had het veel beter gedaan dan de Warriors gedurende het seizoen en nu winnen ze, totaal tegen alle verwachtingen de eerste ronde tegen Dallas.

Spijtig dat we juist deze donderdag niet gaan zien zijn, want het moet de moeite geweest zijn. Meer hierover kan je lezen op de warriors blog.

Yosemite

Half Dome en Liberty Cap in Yosemite National Park.

Afgelopen weekend zijn we met Tom en Roosje (net zoals ons twee jonge ingenieurs uit Belgie, maar wonende in de buurt van San Jose) op weekend geweest naar Yosemite. Doel: een beer vangen of beter: gevangen worden door een beer. Maar hier moet ik jullie al onmiddellijk teleur stellen. Buiten z'n uitwerpselen, hebben we de beer zelf niet kunnen zien. Maar daarom was het weekend niet minder geslaagd!

Bart, Sofie, Roosje en Tom

Vrijdag zijn we eerst met de Caltrain naar San Jose gegaan om daar opgepikt te worden door onze chauffeur van het weekend, Tom, om dan samen in de Safeway onze BBQ voorraad in te slaan. Daarna hebben we een pizzake gegeten bij Tom en Roosje thuis. Om 's morgens op tijd te kunnen vertrekken, mochten we bij hen het logeerbed "test-driven". En wij die dachten dat iedereen hier in de Bay Area krap woont, amaai, 2.5 badkamers! De logeerkamer is bij deze goedgekeurd.

Om het avontuur volledig te maken, hadden we natuurlijk geen slaapplaats gereserveerd. Aangekomen in Yosemite rond 1.30pm, kregen we te horen dat er geen enkel kampeerplaatsje meer vrij was, maar dat ze wel een reservelijst aan het bijhouden waren voor als er mensen niet kwamen opdagen. Na wat rondkijken, bleek er dan toch nog een walk-in campground te zijn, waar nog plaats zou zijn voor 15 man. Nadeel: we stonden niet echt op dezelfde campeerplaats. Tom en Roosje hadden het geluk om een koppel met een (luidruchtige) baby als buur te hebben. Sofie en ik hadden dan weer het geluk om tussen een bende jongeren te liggen. Nu, we klagen niet, want hadden we een uurtje later toegekomen dan hadden we dezelfde avond terug naar huis mogen gaan om te slapen. M.a.w.: Yosemite zonder te reserveren is niet zo'n wijs idee.

Zicht vanaf onze BBQ plaats (Upper Yosemite Fall)

Door alle kampeerproblemen besloten we de eerste dag enkel wat watervallen te bekijken en op het gemak de BBQ in gang te steken. Om het avontuur nog wat avontuurlijker te maken hadden we natuurlijk geen aanmaakblokjes mee. Ah nee! Wie gebruikt er nu aanmaakblokjes? Na een halfuurtje sukkelen en nog geen vuur te hebben, kregen we hulp van een vriendelijke Latino met een vlammenwerper (die hij dan ook gebruikte om zijn sigaret aan te steken!). De BBQ was lekker, het bonenspel plezant en het eten juist op tijd op om voor donker en voor de beren wakker worden in ons bedje te kruipen.

Door al het smeltwater spetterden de watervallen tot ver van de rotsen af (foto van Tom).

Zondag zijn we vroeg opgestaan (6.30am) om voor de hitte boven te zijn. Op het programma stond de Vernal en Nevada fall hike. Het eerste deel hadden Sofie en ik al is gedaan, maar het stuk van de Vernal fall tot aan de Nevada fall nog niet en dat was echt wel de moeite! De hike gaat tot aan een brug en dan over trapjes langs de mist trail (je wordt er kletsnat van de spetters waterval water) tot net boven de Vernal fall. Daarna gaat de hike voort door de bossen tot boven de Nevada fall. En van daar kan je langs een andere weg (met prachtige uitzichten) helemaal terug naar beneden. Ik denk dat de foto's voor zich spreken.

Tom en Roosje op de mist trail (let op de natte rotsen).

Regenboog door de vele waterdruppels en het mooie zonnetje.

Vernal Fall

Op weg naar de tweede waterval: Nevada fall.

Nevada fall.

Nevada fall dondert hier naar beneden.

Het besluit staat vast: we gaan terug. En de volgende keer gaan we half dome beklimmen. Meer foto's kan je hier en hier (vanuit het andere perspectief) bekijken.

Death Valley & Las Vegas

Zoals beloofd in de vorige post, kan je hier enkele foto's bekijken van ons verjaardagstripje naar Death Valley en Las Vegas.

Leaving Las Vegas (nee, niet in de ambulance).

Een mooi plekje gevonden in Furnace Creek, Death Valley.

En onze tent in de schaduw gezet.

Hike in de Golden Canyon.

Red Cathedral.

Devil's Golf Course.

Badwater Bassin.

Artists Palette.

Champagne!

En BBQ!

Einde van dag 1. Slaapwel.

Zabriski Point.

Zabriski Point.

Zabriski Point.

Dante's Peak

De Luxor. De lift hier is geen escelator, maar een inclenator.

We worden oud (en moe)

Het is weer druk geweest, en dat is te merken aan de lage update frequentie op mijn blog. Zoals sommigen onder jullie nog wisten was het vorige week mijn 28ste verjaardag. Sofie had het fantastische idee om mij te verrassen met een weekenduitstapje. Naar waar zou ik zaterdagochtend wel te weten komen. Raar maar waar, woensdag wist ik al waar we naartoe zouden gaan: Sofie had het verklapt in haar slaap. Opeens hoor ik haar zeggen om 3am 's nachts: "hehe, Las Vegas". Dus dan wist ik al genoeg. Je moest Sofie haar gezicht zien toen ze mij liet gokken en ik er pal op zat.

Zaterdagochtend zijn we vertrokken om 4u 's ochtends naar SFO om daar tegen 5u30 de vlieger naar Las Vegas te pakken. Daar aangekomen zijn we met de huurauto richting Furnace Creek in Death Valley NP gereden. Onderweg hebben we natuurlijk BBQ materiaal ingeslagen, want we bleven daar camperen. Zondagmiddag waren we terug in Las Vegas om in onze suite (met jaccuzzi!) in Luxor in te checken. Jaja, mooie verrassing he. Maandag om 3.30am terug opstaan om tegen 6u terug de vlieger naar SFO te pakken. Voor zij die nog nooit in Death Valley geweest zijn: het is super hard de moeite, maar warm, warm! Het fotoverslag van ons tripje volgt later nog.

Op onze reis hebben we wel twee keer goed de schrik te pakken gehad. Bij het vertrek in SFO hoorden en voelden we opeens een plotse knal, precies een bom die ontplofte. Kleine paniek dus, maar het bleek allemaal nogal mee te vallen: een van de bagage trucks had een klapband juist onder de terminal. Pfew. Bij het terugkomen op maandagochtend was het ook even paniek. Vlak voor touchdown, zet de piloot de motoren weer volledig open om vlug vlug terug op te stijgen. Onrust in de vlieger. Blijkbaar had hij op het laatste moment gezien dat er een ander vliegtuig op de landingsbaan stond en dat landen nogal nefaste gevolgen zou hebben. Gelukkig zijn we daar ook weer heel uit gekomen. 't Was maandagochtend voor iedereen zeker?

We zijn dan toch tegen 9u terug aangekomen in SF om tegen 11u terug op onze bureau te zitten. Want gewerkt moest er worden! Woensdag (enkele uren geleden dus), was de SGP (symposium on geometry processing) deadline. Samen met Peter en Michael hebben we een paper gesubmit. De conferentie is in Barcelona, dus laat ons hopen dat de reviewers ons gunstig gezind zijn ;-) Nu zit ik dus vast op Stanford: de laatste trein was om 11pm en de deadline was om 11.59pm. En zoals elke goede researcher, submit je natuurlijk bij voorkeur een minuut voor de deadline. Wij zijn er zelfs in geslaagd om nog na de deadline te submitten ;-) Maar, gevolg, ik zit hier vast tot 5am (eerste trein terug) en ga dus proberen hier in het lab in de zetel wat te slapen.

Besluit: we worden oud en we zijn moe, dringend tijd voor wat rust... Slaapwel...

Caterpillars

Ik weet niet hoe wijdverspreid het fenomeen is, maar ik erger er mij dood aan! Caterpillars (zoals die je hieronder op foto ziet) hangen aan dunne spinnewebachtige draadjes aan de bomen en proberen zo langzaam zichzelf tot op de grond te laten zakken. Natuurlijk is het fietspad dat ik van de trein tot aan mijn bureau moet volgen volledig omgeven door bomen, met als gevolg dat ik vol van die vieze beestjes hang tegen dat ik op mijn bureau of op de trein ben. Miserie zouden wij in Leuven zeggen...

Pasen

Pasen was bijna zonder dat we het door hadden aan ons voorbij gegaan (de paaseieren van vorige week waren al lang op). Na onze vermoeinde hike van gisteren, dachten we ons vandaag eens te belonen door te gaan shoppen (een rugzak voor Sofie en een portemonee voor mij, liefst met kleingeld zakje). Jullie denken natuurlijk al: ja maar, op zondag en dan nog is Pasen gaat er toch niks open zijn. Gelijk! Maar dat is hier niet zo logisch. Ah nee! Ik denk dat Pasen een van de enige dagen is dat de winkels hier sluiten. Een tegenvaller dus. Wel straf hoe snel je gewoon wordt dat de winkels altijd - behalve dus op Pasen - open zijn.

Gelukkig was de Walgreens wel open (soort apotheek - winkel combinatie) en konden we een gepast paascadeautje zoeken voor Marijke en Dave (een soepmixer, inval van de laatste minuut). We waren bij hen uitgenodigd voor een gezellige babbel en een lekker diner. Nu we gezien hadden waar zij wonen begonnen we toch weer te twijfelen of we niet zouden verhuizen. Zo rustig daar, geen daklozen op straat en wat een zwembad! Maar ja, ons goed voornemen van 2007 was om dit jaar niet te verhuizen en we gaan proberen om ons daar toch wel aan te houden. We zullen ons zelf wel uitnodigen als het eens mooi weer is ;-)

In elk geval, het bal is in ons kamp, dus we gaan ons nieuw kookboek is moeten boven halen...

Big Sur

Zaterdag vroeg op en met de trein naar Palo Alto, want we hadden afgesproken met enkele collega's om te gaan hiken in Big Sur (dat is ongeveer een 2 uur rijden vanaf Palo Alto). Het was een hele mooie wandeling, een klim van ongeveer 3300 voet (+/- 1000 meter) en een lengte van 8 mijl heen en terug. Maar de mist volgde ons mee naar boven en we hebben de oceaan dan ook niet in volle glorie kunnen bewonderen (Big Sur ligt langs Highway 1 ten zuiden van Monterey). We hebben wel de "enige" waterval uit California gezien die recht in de oceaan uitkomt (meer een pisstraaltje, maar ja).

Bij het terugkomen hebben we wel nog een beetje pech gehad. In Palo Alto zagen we de laatste trein naar SF net voor onze neus wegrijden. In Milbrae waren we dan 3 minuten te laat voor de laatste BART. Gelukkig was Michael zo vriendelijk om ons "efkes" over en 't weer naar downtown SF te brengen.